مؤلف مجهول
134
شرح قصيده برده ( فارسي )
[ بيت 159 ] 159 و ائذن لسحب صلاة منك دائمة * على النّبيّ بمنهلّ و منسجم و دستورى ده مر ابرهاى رحمت دائمى خود را كه بر حضرت پيغمبر ريزان شود . يعنى : و اذن ده و دستورى فرماى مر ابرهاى بيكران رحمت خويش را - كه بطريق دوام فرود آمده است بر حضرت رسالت و بشدّت و قوّت بارنده است - كه بر آن حضرت فرود آيد . [ بيت 160 ] 160 و الآل و الصّحب ثمّ التّابعين لهم * أهل التّقى و النّقا و الحلم و الكرم و بر آل و صحابهء او ، پس بر تابعين ايشان ، اهل تقوى يعنى ابو بكر و [ اهل پاكى يعنى ] عمر ، و [ اهل بردبارى يعنى ] عثمان ، و [ اهل كرم يعنى ] على . يعنى : هميشه باران رحمت خويش را روان و بارنده گردان بر آل حضرت مصطفى - صلّى اللّه عليه و سلّم - و بر اصحاب او و بر پيروان او و محبّان بتمامى ، پس بر تابعين ايشان رضوان اللّه عليهم أجمعين .